منتــــــظر طلـــــــــــوع

کربلا نرفتن سخت است…

کربلا رفتن سختتر!

تا نرفته ای شوق رفتن داری…

تا رفتی شوق مردن!

کربلا رفته ها می دانند

بعد از کربلا روضه ی حسین(علیه السلام)

حکم زهر دارد برای دل اوراق شده ی زائر!

آخر اینجا

دیگر عباس(علیه السلام) نیست

تا آرام شوی در حریم امنش…

شاید با خود بگویی: از خانه هم می‌توانم به امام حسین(علیه السلام)سلام دهم؛ از خانه هم می‌توانم زیارت اربعین بخوانم. چرا باید سختی چند روز پیاده‌روی را به جان بخرم و مسیری طولانی را در گرما و سرما طی کنم تا کسی را زیارت کنم که همین لحظه هم در کنار من است؟ پس بشنو سخن زینب (سلام الله)را که به یزید فرمود: «به خدا که نمی‌توانی یاد و خاطره ما را محو و نابود کنی.» اگر من از خانه‌ام سلام دهم و تو از خانه‌ات سلام دهی؛ دیری نمی‌پاید که داستان کربلا از یادها می‌رود. پیاده روی اربعین کاری زینبی است.

اگر یک بار در میهمانی اربعین حسین حاضر شوی، دیگر برایت خیلی سخت می‌شود، در زمان‌های دیگر که حرم امام حسین (علیه السلام) آرام و بی‌هیاهو است آنجا باشی. چون حس می‌کنی، تنها در اربعین است که حُرمت حرم حسین(علیه السلام) حفظ می‌شود؛ در اربعین است که کسی آرام وارد حرم نمی‌شود؛ همه به سر و سینه می‌زنند و در فراق حسین(علیه السلام) اشک می‌ریزند و ناله سر می‌دهند.

کاش که شاگرد دینی ات باشم

عاشـــــــق هم نشینی ات باشم

می دهـــــــــی تو اجازه ام آقا؟

زائر اربعینـــــــــــــــی ات باشم

مثل عبـــــدی حقیـــــر می آیم

عاشــــــق و ســــر بزیر می آیم

اختیـــــــــاری ندارم از خود من

دست من را بگیـــــــری، می آیم

تا جهان را نوشت و بر پا کرد

کـــــــربلا را بهشــــت دنیا کرد

عشـــــــــق ملیونی حسینی را

اربعیـــــــن می شود تماشا کرد

این فقط پا به جاده رفتن نیست

یک ملاقات ســـــاده رفتن نیست

می رسی تا خــــــــــدا درنگ نکن

این فقط یک پیــاده رفتن نیست

از مــــــدار غمت گریزی نیست

در جهان مثل تو عزیزی نیست

عشــــــــــقِ میلونیِ حسینی ها

در ازای غـــــم تو چیزی نیست

گفتــی که نشان مومنینت باشد

هر شیــــعه که زائر زمینت باشد

والله قسم به روز محشر هم بُرد

با زائـــــــــــر روز اربعینت، باشد

در غمت من سـرور می بینم

من فــرج را نه دور می بینم

از نجف تا به شهر کرب و بلا

جاده ای تا ظهــــور می بینم

شاعر:حجت الاسلام موحدی