منتــــــظر طلـــــــــــوع

حجت الاسلام و المسلمین قرائتی:

«خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ» (نحل/ 3) او آسمان‏ها وزمين را براساس حقّ آفريد او از آنچه با او شريك مى‏سازند برتر است.

«بِالْحَقِّ» به این معناست که آسمان و زمين را به حق آفريده شده است، يعنى آفرينش و بيهوده نیست. پس وقتى خلقت، عبث و بيهوده نيست ما هم نباید بيهوده باشيم.

در قرآن چند تعبير وجود دارد:
الف: عبث: «أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً» (مومنون/ 115) فكر مى‏كنيد ياوه (وبيهوده) آفريديم.
ب: لهو: «لَوْ أَرَدْنا أَنْ نَتَّخِذَ لَهْواً لَاتَّخَذْناهُ مِنْ لَدُنَّا» (انبياء/ 17)
اگر چنانچه (بر فرض محال) مى‏خواستيم سرگرمى انتخاب كنيم و بازيگر بوديم، هر آينه آن را از پيش خود (و متناسب با خود) انتخاب مى‏كرديم.
ج: باطل: «رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا» (آل‏عمران/ 191) ! اين هستى را باطل و بى هدف نيافريده‏اى!

این جهان بینی ماست که هستی بر پایه حق و حقیقت و با حکمت آفریده شده است. یعنی هستى صاحب دارد، حساب دارد، قيامتی در کار است. تحت نظاره و دوربين هستيم.‏ «إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ» (فجر/ 14) پس ما چرا بیهوده باشیم؟

کنار پنجره ی انتظار بنشینم
که شاید از تو خبر آید و رخت بینم

من از تمامی گل های باغ سبز دلم
همیشه یک سبد از نرگس تو می چینم

اگر سوال بپرسند ز مذهبم گویم
که عشق مهدی صاحب زمان بود دینم

چه سرّی است چه رازی است بین دل ها که
غروب جمعه ی هر هفته سرد و غمگینم

به جز تو با چه کسی درد دل کنم گویم
که از خطا و گناهان چقدر سنگینم

بیا که بی تو شب غصه ها سحر نشود
بیا که آمدن توست رمز تسکینم

میان هر تپش قلبم این نماهنگ است
بیا که زندگی بی حضور تو ننگ است

علی اکبر حائری
اللهم عجل لولیک الفرج

عارف واصل مرحوم علامه سیدمحمدحسین #طباطبائی:

در شب و روز زمانی را برای حسابرسی خود قرار بدهید و ببینید که این بیست و چهار ساعت چگونه بر شما گذشته،

اهل محاسبه باشید، همانطور که یک بازرگان، یک کاسب، دخل و خرج خود و صادرات و واردات خود را حساب می کند،شما ببینید در شبانه روزی که بر شما گذشته چه چیزی اندوخته اید، چه گفته اید،یک یک رفتار و گفتارتان را حساب برسید

چرا با آنکه دعای حضرت مستجاب می شود ، ایشان برای ظهور دعا نمی کنند ؟

هر چند امام عصر(ع) انسان كامل بوده و دعاي ايشان نزد حضرت حق مستجاب است، ولي بايد دانست كه خداوند اين جهان را بر پايه اسباب قرار داده است بدين معني كه براي تحقق هر پديده بايد شرايط آن فراهم شود. قيام جهاني حضرت چون با جامعه انساني در ارتباط است و انسان‌ها داراي اختيار و انتخاب هستند و خود بايد چگونگي زندگي جمعي خود را رقم بزنند، بنابراين بايد انسان‌ها بخواهند تا ظهور تحقق پذيرد.

امام زمان(ع) هر چند دعا مي‌كند و براي امر ظهور تلاش كرده و زمينه‌سازي مي‌نمايد، ولي اين كافي نيست بلكه تلاش انسان‌ها نيز لازم است .

امام مهدي (عج) زماني ظهور می‌کند که شرایط آن فراهم شده باشد؛ يعني، افرادي باشند که واقعا یار و یاور امام(عج) باشند. او را شناخته و ایمان قوی به او و اهدافش داشته باشند و لحظه ای دست از یاری و حمایت وي بر ندارند. از طرفی مردم آمادگی پذیرش حضرت را واقعا داشته باشند و خواستار ظهورش شوند… و این زمانی است که مردم در زندگی خود یاد حضرت را زنده کنند و اعمال و رفتار و کردارشان به گونه ای باشد که نشان دهند منتظر ظهورند. وضعیت مردم جهان نيز به گونه‌ای باشد که منتظر ظهور مرد آسمانی باشند.

‍ علامه طباطبایی(ره):
«انسان اگر غریزهٔ واقع‌بینی خود را زنده نگه ندارد و در پیروی از حق و حقیقت تلاش نکند، پایبند سعادت خود نخواهد بود و هر گفتار و کردار هوس‌آمیز را دنبال خواهد کرد و آن وقت است که مانند یک حیوان چهارپا از سرمایهٔ انسانی به دور خواهد افتاد و قربانی نادانی خود خواهد گردید.»

علامه حسن زاده آملی:
⁉️رستگار و زيانكار حقيقى

كسى كه خود را فراموش كرده است ، دنيا و آخرتش هر دو را از دست داده است ، چنين كسى اهل دنيا هم نيست ، زندگى دنيا هم براى او لذت بخش  نيست.
مشاغل و آرزوهاى دنيوى و خواسته هاى نفسانى ، انسان را مبتلاى به مرض غفلت مى كند كه از توجه به ملکوت ، و سير و سلوك روحانى و نيل به لقاء الله باز مى ماند.
خداوند سبحان در سوره والشمس يازده بار قسم ياد فرمود و جواب قسم اين كه :
(قد افلح من زكيها و قد خاب من دسيها)
«رستگار كسى است كه نفس را تزكيه كرد و پاك گردانيد و نااميد و زيانكار شد كسى كه نفس را گم كرد و از دست داد و در پى اصلاح و تزكيه آن برنيامد.»

ج ۳ پندهای حکیمانه

سوره_مؤمنون

وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ * وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ

و کسانیند که از (کردار) بیهوده و (گفتار) یاوه رویگردانند (و زندگی را جدّی می‌گیرند؛ نه شوخی).(آیه 3)و کسانیند که زکات مال می پردازند.(آیه 4)

✍ نشانه ایمان، دوری از لغو است.

✍ دوری از لغو، به اندازه ای مهم است که بین نماز و زکات ذکر شده است.

✍ اهمیت زکات مانند اهمیت نماز است.

تفسیر نور ،ج6، سوره مؤمنون ، ص84

سوره_مؤمنون

وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ * وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ

و کسانیند که از (کردار) بیهوده و (گفتار) یاوه رویگردانند (و زندگی را جدّی می‌گیرند؛ نه شوخی).(آیه 3)و کسانیند که زکات مال می پردازند.(آیه 4)

✍ نشانه ایمان، دوری از لغو است.

✍ دوری از لغو، به اندازه ای مهم است که بین نماز و زکات ذکر شده است.

✍ اهمیت زکات مانند اهمیت نماز است.

تفسیر نور ،ج6، سوره مؤمنون ، ص84